سرگذر

ـ ارباب! من هم صا‎ف‎کاری بلدم، هم سیمان‎کاری، هم حمّالی؛ دیوارچینی هم که تو خونَمه. هرچی هم می‌خوای بده؛ راضی‎ام...

سرگذر

ـ ارباب! من هم صا‎ف‎کاری بلدم، هم سیمان‎کاری، هم حمّالی؛ دیوارچینی هم که تو خونَمه. هرچی هم می‌خوای بده؛ راضی‎ام...

پیام های کوتاه
  • ۲۲ بهمن ۹۴ , ۱۵:۱۹
    احذر
آخرین مطالب

عاقبت کار فرهنگی...

جمعه, ۲ خرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۵۲ ب.ظ


دور هم

ﺟﺎﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﮕﯽ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﺭﺍﻫﯿﺎﻥ ﻧﻮﺭ ﺍﻣﺎ ﺩﻗﯿﻘﺎ نمی‎‎‎‎دﺍﻧﻢ ﮐﺠﺎ. ﻧﺰﺩﯾﮏ ﯾﮏ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﭘﺎﻻﯾﺸﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎﺯﯼ میکرﺩﯾﻢ! ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﮔﺮﻭﻩ؛ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺭﺩﻭ ﺑﻮﺩ. ﻣﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ؛ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ!

 ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﮔﺮﺩ ﻭ ﺧﺎﮐﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﭙﺎﻫﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﻤﺎﻥ ﺷﺪ، ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﭼﻨﺪﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﭼﻨﺪ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﻭ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ.  ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﮔﺮﻭه ﺠﻠﻮ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ! ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺁﺩﻡ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻼﻡ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﻥ ﺳﭙﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺍﻻ ﻣﻦ.


میگ

 ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ. ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ!ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻣﻬﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﻓﻀﺎ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ ﯾﮏ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺟﻨﮕﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻧﻮﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻠﺒﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﻣﯿﺪﯾﺪﯾﻢ، ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺁﻥ ﻫﻢ ﭼﻨﺪ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻮﺩ. ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﯾﭽﻪ ﻫﺎ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺯﺩ ﮐﻪ:«ﭼﺮﺍ ﭘﺮﭼﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺭﻭﺷﻪ؟» ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ، ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎ ﺧﻮﺩﯼ ﻧﺒﻮﺩ.


همین ها به پایین

 ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﯾﮏ ﻣﻮﺷﮏ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍزآن ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺳﺮ ﺟﺎ ﺧﺸﮑﻤﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﻣﻮﺷﮏ ﺍﻭﻟﯽ ﻫﻤﺎﻥ  ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺭﺩ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺎﮎ ﯾﮑﺴﺎﻥ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ.ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﺪﯼ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻭﺣﺸﺖ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﯽ ﻣﯿﺪﻭﯾﺪ. ﺟﻨﮕﻨﺪه ﻬﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻭﻟﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻢ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﻣﻮﺷﮏ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯿﺮﯾﺨﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﺩﻧﯽ ﺟﻬﻨﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ. ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺭ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.


فرار به سوی درختان

ﺩﺭ  ﺁﻥ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﻭﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﭙﺎﻫﯽ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺷﺪﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﺰﺩﯾﻢ، ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﯿﺪﺍﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺷﺮﻕ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺘﺎﺭ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﯾﻢ. ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ...

ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻣﻮﺷﮑﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺶ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺵ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ، ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺁﻥ ﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ؛  ﻫﻤﻪ ﺧﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺒﻮﺩ. ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻧﺰﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ، ﺁﻫﻨﮓ«ﺧﺪﺍﺣﻆ ﺍﯼ...» ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﺸﺪ!

ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮ ﻣﯿﺴﺎﺧﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺻﺤﻨﻪ «ﺍﺳﻠﻮﻣﻮﺷﻦ» ﺷﺪ ﻭ ﺣﺎﺟﯽ ﭘﺎﯼ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭘﺎﯼ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻮﺷﮏ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ...

ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ، ﺍﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺷﮏ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﮕﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﻬﺪﻡ ﮐﺮﺩ!!! ﻭ ﻫﻤﻪ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩ.ﺍﺳﻠﻮﻣﻮﺷﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﺷﮑﺒﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺣﺎﺟﯽ ﻭ ﻣﺎ.

ﺍﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺪ ﻭ ﺻﺤﻨهﯽ ﺩﻭﯾﺪﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ! ﺻﺪﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯿﮑﺮﺩ:«ﺁﻫﺎﯼ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺼﺎﺋﺮ! ﺍﯼ ﺗﺮﻭﺭﯾﺴﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺷﻤﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺻﺮهﺎﯾﺪ. ﯾﺎ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯿﺸﻮﯾﺪ ﯾﺎ...»

ﻭ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ: ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.ﻫﺠﻮﻡ ﺗﯿﺮ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﻫﺎ، ﻭ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نتایج ﺣﺎﺻﻠﻪ:

1) ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.(ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ).

2) ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﻣﺎﺩهﯽ ﺟﻨﮓ ﺑﺎﺷﯿﻢ.

3) ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﺭﺍ ﺟﺪﯼ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ.

4) ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﺮﺧﻮﺭﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ.

5) ﺣﺘﯽ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺑﺼﺎﺋﺮ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ. 

 

نظرات (۱۰)

  • ایمان صمدی نیا
  • قریب به اکثریت وجودت رفته تو کار فکاهه نویسی !!
    والذین هم عن اللغو معرضون _ سوره ی مومنون ، آیه دوم _
    پاسخ:
    سکوت میکنم
    و خوشحالم که خواب هام فکاهی‎اند
    فیلم هاشم بذار ببینیم
    پاسخ:
    نمیذارم

    جفنگیاتی که خوندی جلوی تخیلت را میگیره ونمی زاره  داستانت را خودت بسازی

    از آسیب های تشکیلات(:
    پاسخ:
    ای بابا!
    چقدر بگم این مطلب تنها یک خواب بود که دیروز دیدم همین.
    در  ضمن نمیزاره نه نمیذاره
  • حمید اسماعیل زاده
  • نمی‌خواستم نظر بدم، ولی دیدم فضای کامنت ها غیر تخصصی شده و نظرات از روی فکر نیست، گفتم که بگم، مطلب عالی ای بود، هم قالب هم محتوا.
    توقع بی‌جا و بی خودیه که بخواهیم یک مطلب حتما مشکلاتی از جامعه بشری حل بکنه و سوراخ ازن رو پر.
    پاسخ:
    ممنوم
    ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
    چرا نمیخواستی نظر بدی؟ نامرد!
    دقت کردی همیشه دوربین دستم بود؟
  • امید شریفی
  • خوب بود
    برو تو کلاس های داستان نویسی شرکت کن
    پاسخ:
    ممنون
    الان این تعریف بود یا...؟
    ببینم بلا تو این خواب رو دقیقا همون شب هیئت ندیدی .

    تقلب ... مسخره کردن استاد و   ...

    همون شبی که فهمیدی جات تو اسفل السافلین* جهندمه .

    -----------------------------------------------------------------------------
    اسفل السافلین : بدترین جای جهندمه که اگه بری اونجا پدرت درمیاد . (فرهنگ زاهد - جلد اول - صفحه 359 )
    پاسخ:
    نه
    فکر کنم شب بعدش بود
    احسنتم و بارک الله!
    معلوم میشه شما به عمق و هدف و اهمیت کار فرهنگی به طور اتم و اکمل پی بردی.
    انشاالله بیشتر وارد بطن امور شوید.

    پاسخ:
    یعنی از این بیشتر!!!!!!
  • محمد دارینی
  • مطلب که خیلی عالی بود...
    حرف خاص دیگه ای هم نیست
    فقط اینکه چرا اون نتیجه ی آخری رو ریز نوشتی؟
    بذار یه کم اینا انتقاد پذیر بشن
    نقشه ها دارم براشون
    پاسخ:
    منم هستم.
    تا آخرین قطره‎ی خونم...
  • محمد دارینی
  • ببین هادی جان اگه واقعا هستی من برنامه هام رو بهت بگم وگرنه...
    برنامه های زیادی هم دارم.
    پاسخ:
    هستم اگر خسته‎ام 
    گر   نروم    بسته‎ام
    خیلی باحالی کلی خندیدم
    مطلب خوبی بود
    پاسخ:
    ممنون
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی