سرگذر

ـ ارباب! من هم صا‎ف‎کاری بلدم، هم سیمان‎کاری، هم حمّالی؛ دیوارچینی هم که تو خونَمه. هرچی هم می‌خوای بده؛ راضی‎ام...

سرگذر

ـ ارباب! من هم صا‎ف‎کاری بلدم، هم سیمان‎کاری، هم حمّالی؛ دیوارچینی هم که تو خونَمه. هرچی هم می‌خوای بده؛ راضی‎ام...

پیام های کوتاه
  • ۲۲ بهمن ۹۴ , ۱۵:۱۹
    احذر
آخرین مطالب

۶ مطلب در خرداد ۱۳۹۳ ثبت شده است

من الغریب الی الحبیب

پنجشنبه, ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ۰۵:۰۱ ب.ظ

قول می‎دهم‎که پای عهدم با تو بمانم.

قول می‎دهم‎که منتظرت بمانم تا بیایی.

قول می‎دهم‎که دشمنم را بشناسم.

قول می‎دهم‎که کوفی نباشم.

قول می‎دهم‎که بدانم تو هستی و مرا می‎بینی.

قول می‎دهم‎که قول هایم یادم نرود.

***

قول می‎دهی‎که بیایی؟

قول می‎دهی‎که برایم دعا کنی؟

قول می‎دهی‎که نگاهی به من هم بکنی؟

قول می‎دهی‎که اگر آمدی و من نبودم مرا نیز از قبر برانگیزی تا در رکابت باشم؟


 می‎دانم که هستی و می‎بینی اما اگر جویای حال مایی بدان که حال همه‎ی ما خوب است اما تو باور نکن...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به وضع خودم آگاهم

برسد به دست آقا

دعوتنامه برای آقامان

فکس نامه



  • هادی سیاوش کیا

غیر این راه که دیگه راهی نیست؛ ها؟!!

چهارشنبه, ۲۱ خرداد ۱۳۹۳، ۱۲:۳۰ ب.ظ


وای...!



دیشب تو اخبار می‎گفت طبق آماری که گوگل از سرچ های سال 2013 منتشر کرده، تو ایران اولین کلمه ها دانلود فیلم و عکس مستهجن بوده.
با خودم که فکر کردم دیدم این مردم را که نمی‎شود آدم کرد پس چی‎کار کنم؟
دیدم راهی نیست جز این‎که بروم این‎قدر تو گوگل سرچ خوب کنم تا لااقل این کلمات جز اولین‎ها نباشد.
....شما هم میتونید این کار را بکنید

!هم اکنون نیازمند یاری شما هستیم

  • هادی سیاوش کیا

من هم تصمیم خودم را گرفتم...

جمعه, ۹ خرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۲۳ ق.ظ

تصمیمی گرفته‎بودم؛ این که از این به بعد خواب‎هایم را بنویسم و مانند مطلب قبل این جا بگذارم

 اما امروز صبح چیزی فهمیدم:

که بعضی ها را نمی‎شود نوشت، خودتان بهتر می‎دانید،  چرا که اشکال پخش دارد. و آدم یا اصلا خواب نمی‎بیند یا وقتی می‎بیند از ده تا، هشتایش از آن خواب هاست.

البته همه‎ی این مشکلات موجب نشد که من از هدف والای خود یعنی نوشتن خواب هایم(منظورم همان دوتای باقی‎مانده است) دست بردارم. زیرا ایرانی جماعت مرد روزهای دشواری است. و من با این کار مشتی در دهان استکبار جهانی خواهم‎ زد.

...یک کلام: مرگ بر آمریکا...


خواب های ممنوعه

  • هادی سیاوش کیا

آوارگی ـ فایده دوستان و ...

دوشنبه, ۵ خرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۴۸ ق.ظ


سیر گردش من در اینترنت:

سرگذر                                                               

پاورقی

دربست

کوره پز خونه

ضربدر

دربست 

ضربدر

پاورقی

کوره پز خونه

دربست 

ضربدر

سرگذر

پاورقی

کوره پز خونه

.

.

پشت جلد


مانده‎ام اگر این وبلاگ‎ها و دوستان(بیکار ما) نبودند اکنون من باید کجای این اینترنت می‎گشتم.

  • هادی سیاوش کیا

عاقبت کار فرهنگی...

جمعه, ۲ خرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۵۲ ب.ظ


دور هم

ﺟﺎﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﮕﯽ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﺭﺍﻫﯿﺎﻥ ﻧﻮﺭ ﺍﻣﺎ ﺩﻗﯿﻘﺎ نمی‎‎‎‎دﺍﻧﻢ ﮐﺠﺎ. ﻧﺰﺩﯾﮏ ﯾﮏ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﭘﺎﻻﯾﺸﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎﺯﯼ میکرﺩﯾﻢ! ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﮔﺮﻭﻩ؛ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺭﺩﻭ ﺑﻮﺩ. ﻣﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ؛ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ!

 ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﮔﺮﺩ ﻭ ﺧﺎﮐﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﭙﺎﻫﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﻤﺎﻥ ﺷﺪ، ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﭼﻨﺪﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﭼﻨﺪ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﻭ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ.  ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﮔﺮﻭه ﺠﻠﻮ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ! ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺁﺩﻡ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻼﻡ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﻥ ﺳﭙﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺍﻻ ﻣﻦ.


میگ

 ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ. ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ!ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻣﻬﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﻓﻀﺎ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ ﯾﮏ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺟﻨﮕﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻧﻮﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻠﺒﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﻣﯿﺪﯾﺪﯾﻢ، ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺁﻥ ﻫﻢ ﭼﻨﺪ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻮﺩ. ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﯾﭽﻪ ﻫﺎ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺯﺩ ﮐﻪ:«ﭼﺮﺍ ﭘﺮﭼﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺭﻭﺷﻪ؟» ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ، ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎ ﺧﻮﺩﯼ ﻧﺒﻮﺩ.


همین ها به پایین

 ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﯾﮏ ﻣﻮﺷﮏ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍزآن ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺳﺮ ﺟﺎ ﺧﺸﮑﻤﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﻣﻮﺷﮏ ﺍﻭﻟﯽ ﻫﻤﺎﻥ  ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺭﺩ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺎﮎ ﯾﮑﺴﺎﻥ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ.ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﺪﯼ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻭﺣﺸﺖ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﯽ ﻣﯿﺪﻭﯾﺪ. ﺟﻨﮕﻨﺪه ﻬﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻭﻟﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻢ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﻣﻮﺷﮏ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯿﺮﯾﺨﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﺩﻧﯽ ﺟﻬﻨﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ. ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺭ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.


فرار به سوی درختان

ﺩﺭ  ﺁﻥ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﻭﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﭙﺎﻫﯽ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺷﺪﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﺰﺩﯾﻢ، ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﯿﺪﺍﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺷﺮﻕ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺘﺎﺭ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﯾﻢ. ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ...

ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻣﻮﺷﮑﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺶ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺵ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ، ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺁﻥ ﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ؛  ﻫﻤﻪ ﺧﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺒﻮﺩ. ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻧﺰﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ، ﺁﻫﻨﮓ«ﺧﺪﺍﺣﻆ ﺍﯼ...» ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﺸﺪ!

ﺣﺎﺝ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮ ﻣﯿﺴﺎﺧﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺻﺤﻨﻪ «ﺍﺳﻠﻮﻣﻮﺷﻦ» ﺷﺪ ﻭ ﺣﺎﺟﯽ ﭘﺎﯼ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭘﺎﯼ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻮﺷﮏ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ...

ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ، ﺍﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺷﮏ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﮕﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﻬﺪﻡ ﮐﺮﺩ!!! ﻭ ﻫﻤﻪ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩ.ﺍﺳﻠﻮﻣﻮﺷﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﺷﮑﺒﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺣﺎﺟﯽ ﻭ ﻣﺎ.

ﺍﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺪ ﻭ ﺻﺤﻨهﯽ ﺩﻭﯾﺪﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ! ﺻﺪﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯿﮑﺮﺩ:«ﺁﻫﺎﯼ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺼﺎﺋﺮ! ﺍﯼ ﺗﺮﻭﺭﯾﺴﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺷﻤﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺻﺮهﺎﯾﺪ. ﯾﺎ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯿﺸﻮﯾﺪ ﯾﺎ...»

ﻭ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ: ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.ﻫﺠﻮﻡ ﺗﯿﺮ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﻫﺎ، ﻭ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نتایج ﺣﺎﺻﻠﻪ:

1) ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻡ.(ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ).

2) ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﻣﺎﺩهﯽ ﺟﻨﮓ ﺑﺎﺷﯿﻢ.

3) ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﺭﺍ ﺟﺪﯼ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ.

4) ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﺮﺧﻮﺭﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ.

5) ﺣﺘﯽ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺑﺼﺎﺋﺮ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ. 

 

  • هادی سیاوش کیا

گشتم به ارشاد آمده!

پنجشنبه, ۱ خرداد ۱۳۹۳، ۰۵:۰۰ ب.ظ

آن وقت میعاد آمده

عالم به فریاد آمده

کارم شده زاری؛ چرا؟

چون ماه خرداد آمدهامتحانات

  • هادی سیاوش کیا